Emir cümleleri: Open / Don't / Let's

Kurallar

• Kural 1: Yap! → sade fiil başa

  Emir cümlesinde you (sen/siz) genelde söylenmez. Fiil sade hâliyle başa gelir; -s, -ing ya da to eklenmez. Kibar olmak için please (lütfen) ekleriz.

  Kalıp: Fiil + … (+ please)

  Örnek: Clap your hands! (Ellerini çırp!)

  Örnek: Tidy your room, please. (Odanı topla, lütfen.)

• Kural 2: Yapma! → Don't + fiil

  Bir şeyi yasaklamak için fiilden önce Don't koyarız. Türkçede fiile “-me/-ma” ekleriz (koşma), İngilizcede ise Don't başa gelir. Herkese aynı: Doesn't kullanılmaz!

  Kalıp: Don't + fiil

  Örnek: Don't jump on the bed! (Yatağın üstünde zıplama!)

  Örnek: Don't forget your lunch box. (Beslenme kutunu unutma.)

• Kural 3: Hadi! → Let's + fiil

  Arkadaşlarına “Hadi …-elim!” demek için Let's (= let us) kullanırız. Arkasından yine sade fiil gelir. Kesme işaretini unutma: Let's.

  Kalıp: Let's + fiil

  Örnek: Let's build a snowman! (Hadi bir kardan adam yapalım!)

  Örnek: Let's play hide and seek. (Hadi saklambaç oynayalım.)

• Kural 4: Hadi yapmayalım → Let's not

  “Hadi …-meyelim” demek için Let's not + fiil deriz. (~~Let's don't~~ standart değil!)

  Kalıp: Let's not + fiil

  Örnek: It's late. Let's not watch TV. (Geç oldu. Hadi televizyon izlemeyelim.)

  Örnek: Let's not tell anyone. It's a surprise! (Kimseye söylemeyelim. Bu bir sürpriz!)

Sık yapılan hatalar

• You open the door. → Open the door.

  Emir cümlesinde you söylenmez.

• Doesn't run! → Don't run!

  Emirde her zaman Don't kullanılır.

• Lets go! → Let's go!

  Let's kesme işaretiyle yazılır (let us).