Vurgulu do ve yardımcı fiiller

Kurallar

• Kural 1: Geniş zamanda do / does

  Normalde olumlu geniş zaman cümlesinde *do* kullanmayız. Vurgu için do (I / you / we / they) ya da does (he / she / it) ekleriz. Fiil yalın kalır; *-s* eki does'a geçer.

  Kalıp: özne + do / does + yalın fiil

  Örnek: We do want to help. (Gerçekten yardım etmek istiyoruz.)

  Örnek: My cat does sleep a lot! (Kedim gerçekten çok uyuyor!)

• Kural 2: Geçmişte did

  Geçmiş zamanda her özneyle did + yalın fiil kullanılır. Fiildeki *-ed* ya da düzensiz V2 kaybolur, çünkü geçmiş bilgisi artık did'de.

  Kalıp: özne + did + yalın fiil

  Örnek: She did finish the book. (Kitabı gerçekten bitirdi.)

  Örnek: I did see a fox in the backyard! (Arka bahçede gerçekten bir tilki gördüm!)

• Kural 3: Emir cümlesinde Do

  Emir cümlesinin başına Do eklersek cümle daha sıcak ve ısrarcı olur: bir davet ya da içten bir rica. *be* ile de kullanılır: Do be quiet.

  Kalıp: Do + yalın fiil …!

  Örnek: Do come to my party! (Partime mutlaka gel!)

  Örnek: Do be careful with the glasses. (Bardaklara lütfen dikkat et.)

• Kural 4: be, have ve modallarda do yok

  Cümlede zaten bir yardımcı fiil varsa (am / is / are / was / were, present perfect'teki have / has, can / will …) *do* eklenmez; o yardımcı fiili vurgulu söyleriz. Kısa cevaplarda da vurgu yardımcı fiildedir: *I really do!*

  Kalıp: özne + AM / HAVE / CAN … (vurgulu)

  Örnek: “You aren't trying.” “I am trying!” (“Denemiyorsun.” “Deniyorum işte!”)

  Örnek: “You can't ride a bike.” “I can!” (“Bisiklet süremezsin.” “Sürebilirim!”)

Sık yapılan hatalar

• She does speaks French. → She does speak French.

  does'tan sonra fiil yalın; *-s* iki kere olmaz.

• I did called you. → I did call you.

  did'den sonra fiil yalın (V1).

• I do am listening. → I am listening.

  be ile *do* kullanılmaz; *am* vurgulanır.